logo medycyna tropikalna

WOJSKOWY INSTYTUT MEDYCZNY
Zakład Epidemiologii i Medycyny Tropikalnej



Korea Południowa

Przygotowania do wyjazdu

Przed wyjazdem do Korei Południowej należy wykonać zalecane szczepienia, zaopatrzyć się w środki farmaceutyczne stosowane w profilaktyce/ leczeniu chorób występujących na terenie kraju oraz w leczeniu problemów zdrowotnych mogących wystąpić podczas podróży.

Wyżej wymienione działania profilaktyczne wykonać na 4-6 tygodni przed planowaną podróżą tak, aby mieć czas na przyjęcie wszystkich niezbędnych szczepionek/ leków w celu uzyskania wymaganego efektu ochronnego.

Nawet jeśli do wyjazdu pozostało mniej niż 4 tygodnie, należy skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania informacji na temat możliwości wykonania szczepień, przyjęcia chemioprofilaktyki przeciwmalarycznej, wyboru leków do apteczki, itp. Po poradę lekarską zaleca się zgłosić do placówek służby zdrowia mających doświadczenie w ww. zakresie (gabinety medycyny podróży).

Jeśli plan podróży obejmuje więcej niż jeden kraj, należy zgłosić się po wyczerpującą poradę lekarską dotyczącą wszystkich krajów/ regionów, które zamierzamy odwiedzić.
Długoterminowi podróżni, wyjeżdżający w celu podjęcia pracy lub nauki mogą potrzebować określonych szczepień/ chemioprofilaktyki wymaganych przez pracodawcę lub uczelnię.

Korea Południowa szczepienia

Przed wyjazdem zaleca się sprawdzenie kalendarza szczepień. W przypadku przyjęcia w przeszłości szczepienia podstawowego przeciwko określonym chorobom zakaźnym należy poddać się szczepieniom przypominającym.

Nazwa choroby Zalecenia
błonica/tężec (DT) odra/nagminne zapalenie przyusznic/różyczka (MMR) Szczepienia w przypadku ryzyka kontaktu z chorymi: droga kropelkowa  (błonica, odra, nagminne zapalenie przyusznic, różyczka); ryzyka kontaktu z zakażoną ziemią (tężec)
wirusowe zapalenie wątroby typu A Szczepienie w przypadku ryzyka spożycia zakażonej wody i/lub żywności
wirusowe zapalenie wątroby typu B Szczepienie w przypadku ryzyka interwencji chirurgicznych, iniekcji, kontaktu z zakażoną krwią, kontaktów seksualnych
dur brzuszny Szczepienie w przypadku ryzyka spożycia zakażonej wody i/lub żywności
japońskie zapalenie mózgu Szczepienie w przypadku wyjazdu w regiony endemicznego występowania choroby (rejony wiejskie) w okresie od maja do października; nie ma ryzyka zakażenia w Seulu i innych dużych ośrodkach miejskich

Uwaga:Wyżej wymienione szczepienia stosuje się u zdrowych, dorosłych osób.
U podróżujących, chorujących na schorzenia przewlekłe, kobiet w ciąży i dzieci szczepienia dobiera się indywidualnie w zależności od występujących przeciwwskazań zdrowotnych.

Malaria

Rejony występowania malarii: rejony wiejskie prowincji Incheon, Kyonggi i Kangwon, włącznie z obszarem strefy zdemilitaryzowanej (granica z Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną); transmisja choroby od marca do grudnia.
Gatunki Plasmodium: P. vivax 100%
Oporność na chlorochinę: nie
Rekomendowana chemioprofilaktyka: atovaquone/proguanil, doxycyclinum, mefloquine lub chloroquine

Przed wyjazdem w rejon endemicznego występowania malarii zaleca się wizytę u lekarza celem uzyskania porady w zakresie profilaktyki przeciwmalarycznej:

  • przepisanie recepty na lek przeciwmalaryczny: atovaquone/proguanil, doxycyclinum, mefloquine lub chloroquine, 
  • zastosowanie indywidualnych środków ochrony osobistej: moskitiera, repelenty (z zawartością 30-50% DEET – N,N-diethyl-meta-toluamide), 
  • właściwe noszenie ubrania (długie nogawki i rękawy), 
  • unikanie przebywania w terenie w okresie największej aktywności komarów, tj. od zmierzchu do świtu, 
  • stosowanie w pomieszczeniach zamkniętych klimatyzacji oraz siatek na oknach i kratkach wentylacyjnych. 

Zgodnie z zaleceniami Centers of Disease Control and Prevention oraz World Health Organization, w rejonie endemicznego występowania malarii stosuje się jeden z niżej wymienionych środków farmakologicznych, stosowanych w ramach chemioprofilaktyki przeciwmalarycznej:

  1. Atovaquone/proquanil (prep. Malarone) – 1 tabl. (250mg/100mg) dziennie w czasie posiłku, o tej samej porze dnia, rozpoczynając 1-2 dni przed wyjazdem w rejon malaryczny, kontynuując w trakcie pobytu oraz stosując profilaktykę przez 7 dni po powrocie. Daje najmniej objawów niepożądanych spośród zalecanych leków przeciwmalarycznych (zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, bezsenność). 
  2. Doxycyclinum – 1 caps. (100mg) dziennie w czasie posiłku, o tej samej porze dnia, rozpoczynając 1-2 dni przed wyjazdem w rejon malaryczny, kontynuując w trakcie pobytu oraz stosując profilaktykę przez 4 tygodnie po powrocie. Ujemną stroną leku są liczne objawy niepożądane: nudności, wymioty, drożdżyca jamy ustnej, drożdżyca pochwy, hepatotoksyczność, nadwrażliwość na światło słoneczne, fotodermatozy. 
  3. Mefloquine (np. prep. Lariam) – 1 tabl. (250mg) raz w tygodniu w czasie posiłku, zawsze tego samego dnia, rozpoczynając 1-2 tygodnie przed wyjazdem w rejon malaryczny, kontynuując w trakcie pobytu oraz stosując profilaktykę przez 4 tygodnie po powrocie. Ze względu na działania niepożądane dotyczące zaburzeń neuropsychiatrycznych, lek jest przeciwwskazany do stosowania w niektórych grupach zawodowych, np. wśród personelu lotniczego. 
  4. Chloroquine (np. prep. Arechin) – 2 tabl. (500mg) raz w tygodniu w czasie posiłku, zawsze tego samego dnia, rozpoczynając 1-2 tygodnie przed wyjazdem w rejon malaryczny, kontynuując w trakcie pobytu oraz stosując profilaktykę przez 4 tygodnie po powrocie. Ze względu na coraz powszechniej występującą na świecie oporność zarodźców malarii na chloroquine, lek jest skuteczny w chemioprofilaktyce choroby tylko w niektórych regionach świata, co w konsekwencji w znaczący sposób ogranicza jego stosowanie. 

Inne choroby

Apteczka w podróży

Należy zaopatrzyć się w:

  • zapas leków przyjmowanych codziennie z powodu chorób przewlekłych lub antykoncepcji na cały okres pobytu; w przypadku leków w postaci płynnej (zawiesiny, syropy) pamiętać o przepisach występujących na lotniskach, dotyczących przewożenia w samolotach płynów (apteczkę powinno przewozić się w bagażu podręcznym),
  • lek przeciwmalaryczny (patrz wyżej),
  • repelenty (patrz wyżej),
  • lek przeciwbiegunkowy,
  • lek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy,
  • środki dezynfekcyjne do odkażania skóry,
  • środki dezynfekcyjne do odkażania wody,
  • środki opatrunkowe,
  • druga para okularów (osoby z wadą wzroku),
  • okulary przeciwsłoneczne i kremy z filtrem przeciwsłonecznym,
  • polisa ubezpieczeniowa (ubezpieczenie kosztów leczenia, transportu, następstw nieszczęśliwych wypadków).

Profilaktyka zdrowotna podczas pobytu

Ochrona przed ukąszeniem owadów

- repelenty,
- moskitiera,
- właściwe noszenie ubrania (długie nogawki i rękawy),
- unikanie przebywania w terenie od zmierzchu do świtu,
- stosowanie w pomieszczeniach zamkniętych klimatyzacji oraz siatek na oknach i kratkach wentylacyjnych.

Środki ostrożności przed pogryzieniem zwierząt

- unikanie kontaktów z lokalnymi zwierzętami, zarówno domowymi (psy, koty), jak i dzikimi (np. lisy) – nie dotykamy ani nie karmimy zwierząt !
- w przypadku pogryzienia lub zadrapania przez zwierzę należy jak najszybciej przemyć ranę wodą z mydłem i skierować się niezwłocznie po pomoc do placówki służby zdrowia.

Spożywanie wody i żywności z kontrolowanych źródeł

- mycie rąk wodą z mydłem przed jedzeniem (jeśli woda i mydło nie są dostępne, stosować żele, chusteczki ze środkiem dezynfekcyjnym),
- unikanie spożycia napojów z lodem niewiadomego pochodzenia,
- unikanie spożycia produktów mlecznych, jeśli nie mamy pewności, czy były pasteryzowane.

Unikanie wypadków prowadzących do obrażeń ciała

Wypadki komunikacyjne są główną przyczyną obrażeń ciała wśród podróżujących.
Wobec powyższego należy bezwzględnie:
- unikać picia alkoholu przed planowanym prowadzeniem pojazdu,
- zapinać pasy bezpieczeństwa (stosować foteliki samochodowe dla dzieci),
- mieć założony kask podczas jazdy rowerem/motocyklem,
- unikać jazdy przepełnionym autobusami lub mikrobusami,
- unikać jazdy po zmierzchu.

Inne działania profilaktyczne

- ochrona przed dużym nasłonecznieniem (kremy z filtrem przeciwsłonecznym),
- unikać robienia tatuaży, przekłuwania uszu, pępka (piercing), iniekcji niesterylnymi igłami (zagrożenie zakażeniem HIV, wzw typu B, C),
- stosować prezerwatywy podczas przygodnych kontaktów seksualnych (choroby przenoszone drogą płciową),
- unikać chodzenia boso po ziemi, gdzie istnieje ryzyko defekacji lokalnych zwierząt (choroby pasożytnicze, np. skórna larwa wędrująca/ ancylostomoza, nekatoroza),
- dbać o higienę stóp, pach i pachwin unikając podrażnień naskórka (grzybice),
- dbać o higienę jamy ustnej (mycie zębów co najmniej trzy razy dziennie).

Po powrocie z podróży

  • kontynuować przyjmowanie chemioprofilaktyki przeciwmalarycznej,
  • poinformować lekarza o doznanych obrażeniach ciała, pogryzieniach przez zwierzęta, przyjętych iniekcjach/kroplówkach podczas podróży,
  • w każdym przypadku gorączki niewiadomego pochodzenia, nawet wiele miesięcy po powrocie, zgłosić się po poradę, zwracając uwagę lekarza na swój zagraniczny pobyt,
  • w przypadku pojawienia się i utrzymywania przez tygodnie-miesiące zmian skórnych nie poddających się leczeniu, zgłosić się po poradę, zwracając uwagę lekarza na zagraniczny pobyt.